درباره شرکت ارتش آلمان  در نیروهای صلح سازمان ملل بحث­های داغی در آلمان درگرفته است. عده­ای مخالف فرستادن سربازان آلمانی به جنوب لبنان هستند. معتقدند یهودی­ها بنا به دلایل تاریخی  تجربه خوبی با «سرباز تفنگ­به­دست آلمانی» ندارند. عده­ای دیگر به دلیل «مسئولیت تاریخی آلمان در برابر یهودیان» خواهان شرکت نظامیان آلمان در نیروهای صلح هستند. عده­ای دیگر نیز با فرستادن سربازان موافق­ هستند، به این شرط که آنان نه در جنوب لبنان، بلکه در نواحی مرزی سوریه و لبنان مستقر گردند، یا وظیفه کنترل مرزهای آبی را به عهده بگیرند.

نوشته زیر مطلبی در ارتباط با همین مباحث از Peter Strutynski  سخنگوی Friedensratschlag (انجمن صلح دانشگاه كاسل) که در روزنامه آلمانی «یونگه ولت» چاپ شده است:

 

 

جدلی که حول و حوش شرکت ارتش آلمان در خاورمیانه در بین احزاب ائتلاف دولتی و بین احزاب اپوزیسیون لیبرال­ها و سبزها درگرفته است، از کنار مشکل واقعی رد می­شود – و همزمان رسواکننده است.

استدلالی که اغلب ارایه می­شود این است: به هیچ­وجه نباید اجازه داد سرباز آلمانی در موقعیتی قراربگیرد که مجبور به تیراندازی به سربازان اسرائیلی شود. این استدلال به دلایل متعددی اشتباه است. اول این­که به طور ناخواسته فقدان بی­طرفی آلمان در مشکل خاورمیانه را عیان می­سازد. تا زمانی که برلین به صورت یک­طرفه موضع اسرائیل و آمریکا را می­پذیرد، نه می­تواند میانجی باشد، نه واسطه و نه عضو فعال یک نیروی بین­المللی صلح در منطقه­ای بحران­زده. به عنوان مثال به همین­خاطر به ذهن کسی خطور نمی­کند که در چنین موقعیتی از نیروهای نظامی آمریکایی استفاده کند.

دوم این­که در این استدلال نوعی نژادپرستی پنهان است زیرا درحالت معکوس چنین می­گوید: می­شود به سوی همه، اعم از عرب­ها، حزب­اللهی­ها، سربازان لبنانی، "تروریست­"های حماس تیراندازی  کرد، فقط تیراندازی به سربازان اسرائیلی «تابو» است. و این درس ناکامل و محدودی از حوادث تاریخ آلمان است. از تاریخ تأسف­انگیر آلمان و نابودی میلیون­ها یهودی و خصوصا رفتار با اقوام اسلاوی به عنوان «انسان­های پست» بایستی این درس مهم کسب شود: آلمان اجازه ندارد انسان­هایی را که رنگ پوست، ملیت و مذهب دیگری دارند، به عنوان انسان­هایی با ارزش کمتر رده­بندی کند. آلمان باید حق زندگی را برای همه انسان­ها با ارزش و والا بشمارد.

و سوم این­که، سیاست­مداران برلین طوری رفتار می­کنند که انگار تنها نظامیان آلمانی می­توانند به لبنان تخریب­شده کمک کنند. هزینه­ای که قرار است صرف مأموریت یک گروه نظامی گردد، خیلی بیشتر برای سازندگی غیرنظامی مناسب است. دولت آلمان از نظر اخلاقی و سیاسی موظف است در زمینه غیرنظامی به لبنان کمک کند، خصوصا این­که این دولت مطلقا هیچ تلاشی جهت جلوگیری از لشکرکشی اسرائیل به لبنان نکرد.

قطعنامه ١٧٠١ سازمان­ملل از شرکت­کنندگان در نیروی کلاه­آبی­هایی که قرار است حافظ امنیت در مرزهای اسرائیل و لبنان باشند، خواستار بی­طرفی آنان است. بخشی از نیروهای نظامی لبنان که به سوی جنوب در حرکت است از ادغام اعضای حزب­الله در این ارتش تشکیل خواهد شد. در غیر این صورت ارتش لبنان قادر به فعالیت نخواهد بود. وظیفه آلمانی­ها این است که با این ارتش همکاری کنند، پیش­شرط این­ همکاری بی­طرفی است و ارتش آلمان بی­طرف نیست. وزیر امور خارجه اشتاین­مایر با لغو سفر خود به سوریه نشان داد که آلمان در خاورمیانه آشکارا جانب اسرائیل و آمریکا را می­گیرد.

.

+   2006/8/20   18:27   مانی ب.  |