مجتبا پورمحسن در نقد نوشته آخر رضاقاسمی «وردی که برهها میخوانند» میگوید:
من تمام قصههای «ر» را باور كردم. اگرچه رضا قاسمی درمؤخره میگوید كه اینها ساختهی ذهن اوست و مجموعهای از نوشتههای آنلاین است، اما گفتن همین حرف، مخاطب را بیش از قبل وادار میكند تا قصهی او را باور كند. این طور نیست؟ در جهانی كه واقعیت معنای خودش را از دست داده، تأكید بر عدم واقعی بودن، اعتبار آن واقعیت را افزایش میدهد.
نقد شما به غایت بیمحتوا و سطحی است. فراموش نکنید، در جهانی که نقد درست و بامحتوا معنای خودش را از دست داده، تأکید بر بیمحتوایی نقد شما اعتبار آن را افزایش میدهد.
.
