راز یکم:

کیارستمی در جلسه­ای در «خانه هنرمندان» می‌گوید به عنوان کارگردان نگاه کردن مهم‌ترین کاری بوده که انجامداده است. این عمل را می­توان بی­تردید منحصر به فرد نامید.حدس خود من این است که کارگردان­های دیگر به جای نگاه کردن معمولا بومی­کشند. کیارستمی می­گوید: «با این نگاه ما باید ارزش‌های نهفته دراشیا را دوباره کشف کنیم» و ادامه می­دهد: «فیلم پنج حاصل این نوع نگاهاست». 

راز دوم:

درباره عنوان فیلم است. کیارستمی می­گوید اگر بخواهد عنوان دیگری برای این فیلم انتخاب کند، عنوان ­های«دوباره نگاهکن!» یا «خوب نگاه کن!» یا اصلا «نگاه کن!» مناسب هستند.

راز سوم:

از همه مهمتر است. آیا کیارستمی این فیلمی را که برای آن عنوان­های امری یادشده را می­پسندد، چگونه ساخته است؟ وی در این باره گفته است: دوربین را کاشته و خوابیدهاست. یا از زبان خودش: «اگر خلاصه کنم باید بگویمکلیک دوربین را زدم و رفتم خوابیدم».

- ای بابا! تو که هی می­گی دوباره نگاه کن، خوب نگاه کن یا اصلا نگاه کن، پس چرا خودت رفتی خوابیدی!

راز چهارم:

کیارستمی  با وجود امر به «نگاه کردن»، آدم فوق­العاده لیبرال و دمکرات­منشی است و آن­چه را برخود می­پسندد بر تماشاگران هم می­پسندد. می­گوید: «می­دانید که کارگردان­ها چقدر ناراحت می­شوند اگر تماشاگر سرفیلم‌‌هایشان بخوابد. من اما اصلاً ناراحت نمی‌شوم. بنابراین با اطمینان می‌گویماگر چرت مختصری هم زدید چیزی را از دست نمی‌دهید».

یاد قدیم­ها افتادم. در روسپی­خانه تهران «شهرنو»، یکی دو سینما وجود داشت. مشتریانی که به حکم غریزه از راه­های دور آمده بودند، برای حفظ خود از گرمای طاقت­فرسای تابستان­ها یا از سرمای زمستان­ها، با خرید یک بلیط چند ساعتی را زیر کولرهای خنک (یا در گرمای بخاری­های) سینما می­خوابیدند، یا به قول کیارستمی «چرت مختصری» می­زدند. (بین خودمان بماند: مثل این­که دوستداران هنر سینما پیشترها بدون این­که در جلسات «خانه هنرمندان» شرکت کنند، انتلکتوئل­تر از امروز بودند).

پس:

زنده باد فیلم کیارستمی!

زنده­باد چرت! چه از نوع مختصر، چه به طول فیلم عباس ِ ...

- عباس ِ  چی؟

- عباس ِ  کیارستمی ی ی ی!

پ.ن.

- دیشب با هم بودیم. خوابیدیم و کلی کیف کردیم.

- از تیپ­ش معلوم بود از این دخترای مدرنه!

- نه بابا، رفته بودیم سینما فیلم کیارستمی رو ببینیم!

.