بهترین راه برای کسی که بخواهد در محیط آرام دانشگاهی آمریکا بمبی بترکاند این ادعا است که: یک شبکه غیررسمی از فعالین هوادار اسرائیل با اشغال پستهای مهم در واشنگتون اهرمهای سیاست خارجی را به دست گرفته و میکوشند در عرصه بحثهای عمومی، صداهایی را که از اسرائیل انتقاد میکنند، تحت فشارقراردهد. جان مارسهایمر متخصص علوم سیاسی در دانشگاه شیکاگو و استفان والت پروفسور دانشگاه هاروارد در سال گذشته در مقالهای تحت عنوان «لابی اسرائیل» دقیقا همین ادعا را طرح کرده بودند. این مقاله آنزمان موجب واکنشهای شدیدی شد. آنان مورد اتهاماتی مثل پروپاگاندای هواداری از اعراب و ضدسامیگری قرارگرفتند یا خیلی ساده احمق نامیده شدند. با این حساب قابل پیشبینی است که با انتشار کتاب جدید آنها با عنوان «لابی اسرائیل و سیاست خارجی ایالات متحده*» در ٤ دسامبر طوفان سهمگینتری به راه بیافتند. هم امروز، یعنی [کمتراز] دوهفته مانده به انتشار کتاب شاهد آغاز مجادله هستیم.
والت و مارسهایمر بر حسب معمول قصد داشتند با سفر به شهرهای مختلف به معرفی کتاب خود بپردازند. اما از همین حالا دانشگاهها، کتابفروشیها و مراکز فرهنگی جملگی دعوت خود را پس میگیرند: میگویند، تزهای مطروحه زیادی بحثبرانگیز، زیادی یکطرفه، زیادی تحریکآمیز، و موضوع کلا مشکلساز است، میزبانی شما متأسفانه ممکن نیست. دانشگاه « نیویورک سیتی» وCouncil on Foreign Affairs in Chicago از جمله نهادهای نامداری هستند که دعوت خود را لغو کردهاند.
از کتاب یاد شده انتظار غافلگیرکنندگی نمیرود. با اینهمه تزهای اصلییی که پیشترها به صورت مقاله درLondon Review of Books منتشر شد ( و نشریه Atlantic Monthly از انتشار آن سرباز زد) هنوز ویژگی انفجاری خود را از دست ندادهاند، زیرا انگشت روی یکی از شاخصههای ثابت سیاست خارجی آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم تا به امروز، یعنی اتحاد گسستناپذیر آمریکا با اسرائیل، میگذارد: حفظ و تعمیق این همبستگی هدف شبکهای است تقریبا بدون سازماندهی، اما نافذ، متشکل از هواداران تندرو اسرائیل که الزاما یهودی نیستند، و دولت آمریکا، کنگره، بخش بزرگی از رسانهها وThinktanks
به زعم والت و مارسهایمر، فعالیت آنها نه در خدمت منافع آمریکا ، بلکه در خدمت منافع اسرائیل است. یعنی در خدمت منافع کشوری که نیاز آن به حفاظت به تاریخ تبدیل شده و برتری اخلاقی خود را باخته است و با اینکه دریافتکننده کمکهای آمریکا میباشد، خود را در قبال آمریکا موظف به وفاداری احساس نمیکند. این لابی هیچگاه مانند سالهای اخیر که پاول ولفویتس، ریچارد پرل، اسکاتر لیبی و داگلاس فایت پستهای با اهمیت را در واشنگتون در اختیار دارند، قدرت تأثیر نداشته است. این اشخاص موتور تعیینکننده جنگ عراق بودند و به شدت به طبل جنگ علیه سوریه و ایران میکوبند. اینکه امروز آمریکا ایزوله شده، راه حل معضل اسرائیل و فلسطین از دسترس دورگشته و تهدیدات تروریستی جهانی بیش از پیش بالاگرفته است، از تأثیرات همین لابی اسرائیلی است.
برای اینکه بدانیم چه وضعیتی در انتظار نویسندگان کتاب یادشده است، باید تجربهی «تنی جود» Tony Judtتاریخدان انگلیسی و استاد دانشگاه نیویورک که با تحلیلی سنجیده به دفاع ازوالت و مارسهایمر برخاسته بود، مد نظر داشت.
یک ساعت پیش از سخنرانی وی در سالنی که در سفارت لهستان اجاره شده بود، سفیر لهستان سخنرانی را در اثر «فشار ملایم» کمیته آمریکایییهودی و مؤسسه ADL **سازمانی با رهبری یهودی که علیه ضدسامیگری و انواع دیگر نژادپرستی میکوشد، ملغی کرد. سپس یکی دیگر از جلسات در نیویورک نیز کنسل شد.
جود، که خود یهودی است میگوید: «معنادار و هراسآور است که این مشکل نه در اسرائیل، بلکه فقط در آمریکا وجود دارد». «این سازمانهای یهودی گمان میکنند باید جلوی صحبت هر کسی را که در مورد مسائل خاورنزدیک با آنها همعقیده نیست، بگیرند».
حرارتها بالاست. برای درک این مطلب باید مدنظر داشت که در ٤ سپتامبر نه فقط کتاب والت و مرسهایمر بلکه همینچنین جوابیهای به صورت کتابی دیگر با عنوان «مرگآورترین دروغ: لابی اسرائیل و افسانه کنترل توسط یهودیان» منتشر میشود که نویسنده آن آبراهام فوکسمان Abraham Foxman
جرج شولتس مینویسد: «این تصور که گروههای هوادار اسرائیل برنامهای دارند و سیاست خاورنزدیک آمریکا و اسرائیل نتیجهی نفوز سازمانهای هوادار اسرائیل است، خیلی ساده اشتباه است»، «این درواقع یک تئوری توطئه است که دانشمندان دانشگاههای عالی بایستی از نشر آن خجالت بکشند».
* "The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy"
**Anti-Defamation League
ترجمه: مانی ب.